از بسته شدن گلها ميوه‌اى قرمز مانند انگور ريز بوجود مىآيد . قسمت طبى آن : گلهاى آن مصرف طبى دارند . مواد فعال آن : مادهء شبه قليائى از جنس ديژيتالين و مادهء : سابونين دارد ، اين مواد را اگر بيشتر از آن اندازه‌اى كه طبيب تجويز كند بخورند قلب را مسموم مىنمايند . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : از گرد گلهاى آن انفيه درست مىكنند و زكام و صدا كردن گوش را بوسيلهء آن معالجه مىنمايد . طريق تهيهء انفيه آن اين است كه گلهاى زنبق را در ماه خرداد خشك كنند و به صورت گرد درآورند و در يك كارتن كوچك نگاهدارى نمايند . از گلهاى اين گياه سركه درست مىكنند و آن را براى معالجهء تكان خوردن سر يا سرگيجه و غش و غيره از قبيل سكته‌هاى عصبى مىبويند . دستور تهيهء سركه آن اين است كه نصف يك شيشه را از گلهاى آن و نصف ديگرش را از سركه پر كنند ، آنگاه سر آن را محكم ببندند و مدت دو هفته نگاه دارند ، سپس آن را صاف نمايند و در ظروف شيشه‌اى بريزند و سر آن را محكم ببندند و در موقع احتياج به كار ببرند . ب - از داخل : شيرهء گلهاى اين گياه براى معالجهء ضعف قلب ، سرعت نبض ، نامنظم بودن نبض به علت تب در اواخر عمر و اضطراب غده‌هاى سفت استعمال مىشود . دستور تهيهء شيرهء گلهاى آن اين است كه : در هر ( 150 ) گرم آب جوش مقدار ( 3 - 5 ) گرم از گلهاى آن را ( بيشتر نباشد كه مسموم‌كننده خواهد بود ) بريزند ، آنگاه آن را كاملا با شكر شيرين كنند و در هر ساعت يك قاشق بزرگ غذاخورى از آن را بياشامند و پس از ظهور بهبودى آن مقدار را تقليل دهند .